lotte in Mexico!!

beste boeren en boerinnen dit blogbericht gaat beginnen!

Awel he....

Na een maand op de boerderij/het project in Oaxaca te hebben gewerkt zette ik mijn reis voort richting het oosten van Mexico. Dit maal ging ik voor twee weken helpen op een boerderij een uur rijden van de stad Xalapa in de staat Veracruz. Deze boerderij ligt op 10 minuten stappen van het minuscule dorpje Mazatepec hoog in de bergen.

Dit was een compleet andere ervaring, buiten het koppel dat eigenaar was van de boerderij waren er geen andere vrijwilligers. In tegenstelling tot Oaxaca was het er ook behoorlijk koud. Vooral ´s nachts was het niet te doen koud.

Het werkte er vooral aan een nieuwe tuin of plaats om mais en aardappelen te planten. Aangezien heel het terrein op een heuvel lag en het veel regende(zaden spoelen weg door de combinatie), moest ik eerst al het gras en onkruid wegdoen om daarna een hoop van de grond recht te maken om te kunnen planten. Een hoop werk, maar het deed deugd om even alleen te kunnen werken, met een prachtig uitzicht trouwens over de bergen! Ik heb ook een schaap geschoren, of ale geknipt met een keukenschaar:D en de wol gewassen en gekamd enzo...

Buiten boerse aktiviteiten waren er ook nen hoop mexicaanse feesten waar ze mij mee naartoe namen. Vooral op het platteland is vlees iets voor feesten. En ik heb in heel mijn leven nog nooit zoveel vlees op weinig tijd gegeten. Bij ons kunnen ze ook feesten met veel vlees hebben, maar er is altijd een slaatje enzo. Neenee in mexico alleen vlees met tortillas en meer vlees en vleessoep en tamales(soort deeg met vlees in), maar groenten nee hoor!

Een van de feesten was een feest in een dorp voor hun patroonheilige. Op zijn naamdag opend elk gezin van het dorp zijn huis en nodig alle kennisen, vrienden en familie uit om bij hen te komen eten. Ik ging mee met een vriendin van het koppel van de boerderij(en het boerenkoppel natuurlijk ook). Deze vriendin was een leerkracht in het dorp en werd door vele studenten uitgenodigd. Met gevolg dat we langs wel vijf huizen gingen, waar telkens wordt verwacht dat je alles wat je aangeboden krijgt ook op eet. Ik heb dus vijf keer een volledige maaltijd met bijna alleen vlees naar binnen gespeeld. Haha de dagen daarna heb ik alleen fruit en groenten gegeten, amai!

Het mexicaanse platteland is volledig anders als de steden. Op het platteland heeft de man nog steeds alles te zeggen en de vrouwen niets. De vrouwen zorgen voor de kinderen, koken en wassen. En de mannen zitten vaak op cafe met zen alle. Er is spijtig genoeg veel alkolisme en veel huislijk geweld...De hygiene en de scholing zijn beide nog van een laag niveau,...

Het was interessant om dit deel van bichtbij te kunnen zien, maar ook schrijnend....Er zijn grote veranderingen daar nodig en ik weet dat het nog lang zal duren voor deze er komen....

Op deze moment ben ik weer terug in Jalisco. Terug in het studente leven en de toch wel westerse luxe. En ga ik met een hoop vrienden van de unif voor een weekje naar zee!

eindelijk eens wat tijd om een blog bericht te schrijven se! Er is ontsettend veel gebeurt hier, maar dan ook ontsettend veel en ik heb niet zo veel tijd om naar een internetcafe te gaan ofzo.

Wel, wat gebeurde er zoal:

-In januarie verbleef ik met David op de ranch van zijn peter in Jalisco aan de kust. Ik denk dat we wer een dikke twee weken bleven. De ranch is vrij afgelegen van de bewoonde wereld en er was maar een minima aan luxe. Om te koken waren er enkel de ingredienten van de boerderij zelf en een houtstoof. Er was een klein zonne paneel voor een beetje licht in de avond, maar na twee of drie uur was de energie al opgebruikt. We hielpen met het wateren van de planten en het herplanten,.... Het interessantste was dat de tijd heel anders was. Als we in het weekend bij het gezin in het dorp waren, werd er gezamelijk rustig gekookt en rustig gegeten en samen rustig afgewast. Het leek of we de hele dag aten, alles op ons gemakske doende. En iedereen in het dorp kende ook iedereen. Voor de rest was het er echt om te stikken, enorm enorm warm en er waren gigantisch veel muggen. Maar blijkbaar was dit nog het milde seizoen voor beide, in de zomer, juli en augustus, is het twee keer zo warm en zijn er een pak meer mugge. Ik besloot dus nooit in die tijd te komen, dat moet een hel zijn!

Na deze belevenis startte het tweede deel van mijn reis. Ik vertrok alleen met men rugzak richting het zuiden van Mexico, Oaxaca. Ik had ervoor al gemaild om vrijwilligerswerk te doen op een boerderij daar. Ik had toch wel eve stress, zou ik het wel vind enezo, zou mijn spaans goedgenoeg zijn,...Maar ik geraakte er zonder veel problemen!

Hier op de boerderij ben ik nu al ongeveer tien dagen. De boerderij wordt volledig geruned door vrijwilligers en de boer, zallek het noemen. Het is niet zomaar een boerderij.

De bedoeling van dit project is om de mexicaanse jeugd intelichten over mindervaliden en over het verzorgen van dieren enzo. Bijna nergens in Mexico zijn er gebouwen of scholen aangepast aan mindervaliden en ook de mensen weten niet hoe er mee om te gaan. De man van wie het project of de boerderij is is zelf verlamd tot onder zijn borstkast. Wat we proberen te doen is zoveel mogelijk scholen uittenodigen om ons te bezoeken met hun kinderen. Tijdens zo een bezoek vertellen we over de dieren die we hebben, de meeste komen van plaatsen waar ze mishandeld zijn geweest en andere zijn gered van de zwarte markt. We vertellen hun dat de tropische dieren die verkrijgbaar zijn op de zwarte markt niet gemaakt zijn om in kooien te leven enzo,... Daarna laten we ze ook meestal één voor één in een rolstoel en met een blinddoek een dier aanraken of rondrijden in de boerderij. Zo voelen ze hoe moeilijk dat kan zijn,...

Op deze moment is de eigenaar ziek en leiden ik en een vrijwilligster van amerika zowat de boerderij. We organiseren de taken enzo op deze moment, wat wel een hoop dnek werk vraagt....

Er is geweldig veel werk, omdat het project nog maar juist is opgestart. We zijn dus bezig met het bouwen van grotere kooien en het bouwen van nieuwe toiletten en meer kamers voor vrijwilligers. In de voormiddag zijn we dan weer vooral bezig alle dieren eten en water te geven en hun kooien uit te kuisen.

Dit deel van mijn reis is volledig anders, omdat ik volledig op mijzelf leef en rondreis en het is een heel boeiende ervaring en ik geniet er enorm veel van. Hugo, de eigenaar spreekt geen woord engels en vaak ga ik met hem naar de stad om vanalles te regelen. Met zijn rolstoel kan hij meestal niet binnen, dus daarom moeten er altijd een of twee vrijwilligers mee. Ik moet dus een hoop spaans spreken, maar dat lukt behoorlijk goed!

aahja het kan zijn dat het weer een lange tijd duurt voor er een nieuw blogbericht verschijnt, want ik heb niet veel tijd om naar het internetcafe te gaan!

boerse groeten;)

heej frietjes!

Taco hier! hmmm er is weer veel gebeurt terwijl ik niets op mijn blog schreef(want het was te druk hé). Wel zoals jullie weten was het ook hier vakantie voor de kindjes, was er kerstmis en nieuwjaar.

In het begin van de twee maande durende vakantie (december en januarie) zijn ik en David vier daagjes naar de westkust geweest. We kampeerden op ene camping vlak naast het strand in het kleine dorpje Sayulita. Het is een surfdorpje vol amerikaanse toeristen, nog nooit zo veel engels gehoord en nog nooit zo een slecht spaans ge hoord. "Laa cu enta por fafoooor"(op zen amerikaans dan he), amaai! maar het was hele warm en mooi daar en tware echt een fijne vier daagjes. Een paar dagen na onze terug komst vierden we kerstmis met de familie hier. We kochten piñatas en een grote taart enzo, hmmm. Het was een fijn familiefeest, leuke nichtjes en neef. Er raakte wel een paar mensen gewond tijden het spelen van een soort verstoppertje in het donker, waaronder ik. Een heel schaaf op mijn voorhoofd en dan een nichtje, lolita botste met haar hoofd tegen een tak, aiiaiai.

De dag na kerstmis vertrok op reis met de familie Olmo hier. Amaai amaai het was een belevenis hoor. In het midden van de nacht kwamen we aan bij een oude tante die al aan het slapen was, dus legden we ons maar stilletjes met onze slaapzakken in het salon. Brr wat is Mexico city koud trouwens amaai! De volgende dagen bezochten we allerlei toersitische dingen in mexico city, waaronder de zocalo, xochimilco, het plein van de mariachis,... En van smog gesproken pfff, even buiten een frisluchtje scheppen kan je echt niet zeggen! Het was stoffig in het huis van de oude tante, dus ik wou buiten even wat frisse lucht happen, haha. Als je diep inademd moet je gewoon hoeste echt super slechte lucht!

Na Mexico city reisden we door naar een permacultuur en duurzaamleven. Het was een heel erg intereesante cursus over u voetprint in d ewereld en hoe die te verkleinen en allerlei ecotechnische dingen die je in je huis en tuin kan doen. Heel interessant en ik ben trots te melden dat ik zo goed als alles verstond van de cursus. En de woordenschat die gebruikt wordt voor permacultuur enzo is nu niet echt basis. Ik was wel echt kapot van hele dag zo geconcenteerd te luisteren.

oohja en om af te sluiten nieuwjaar. Wel de meeste Mexicanen of zo goed als alle vieren nieuwjaar met hun hele familie. Ze eten samen en tellen samen af met druiven enzo. Velen eten op straat, omdat de huizen te klein zijn en dan sluiten ze gewoon de straat af met hun auto. Dat gaat hier allemaal! Maar omdat de familie van het gezin waar ik leef verspreid over heel Mexico leeft aten wij niet samen met heel de familie enzo!  Tegen twaalf echter gingen we met een hoop vrienden uit in de stad!

tot zover dit blogbericht!